Afgelopen woensdag zat ik samen met Ria Garden aan tafel om het met haar te hebben over het event dat zij mede heeft opgericht: de betrokken vaders workshop. Daar kwam een mooi interview uit. Zie hier.
Al snel word duidelijk dat Ria Garden zeker NIET iemand is die stilzit wanneer zij onrecht ziet. Als medeoprichter, en vooral mensen-mens zet zij zich in voor mensen die vaak over het hoofd worden gezien. Waar anderen voorbijlopen, kiest Ria ervoor om juist verder te kijken. Hun een stem geven en die te laten horen drijft haar dan ook zeker in haar vak als organisator.
Die betrokkenheid was ook zichtbaar tijdens de workshop Betrokken Vaders, een initiatief waarbij vaders samenkwamen om ervaringen,
uitdagingen en verhalen met elkaar te delen.
Ook was er tijdens de bijeenkomst ruimte voor natuurlijk ontmoeting, steun en open gesprekken. Iets waar de mannen veel baat bij hadden. Ria verzorgde het eten en had heerlijk gekookt- wat een van haar vormen van waardering en liefde is- en drinken, waardoor een warme en toegankelijke sfeer ontstond. Eten brengt mensen tenslotte samen en liefde? Dat gaat door de maag.
Wie is Ria Garden?
“Ria Garden is een bezige bij, vrouw, moeder, zus, dochter, nicht, familie mens en begaan met de mensen om me heen, en zeker ook delftenaar.”
Wat doet u allemaal in een notendop?
“In een notendop organiseer ik evenementen die niet echt belicht worden. Dat vind ik heel belangrijk, want iedereen vind het heel belangrijk om gezien te worden en in het middelpunt te staan, maar dan vergeten we meestal ook dat er andere mensen zijn in onze maatschappij die onze aandacht, liefde en begeleiding nodig hebben. Daar zet ik me voor in.”
“Je ziet het onderwerp af en toe wel langs komen, maar het wordt niet echt belicht.”
Bij wat voor mensen of gemeenschappen mag echt wel wat meer licht geschenen worden?
“Momenteel ben ik bezig met alleenstaande/betrokken vaders. Je ziet het onderwerp af en toe wel langs komen, maar het wordt niet echt belicht. Er word niet echt in gesprek gegaan met die heren. Alles is gericht op de vrouw. Wij denken allemaal maar te weten hoe zij zich voelen en hoe zij zich moeten gedragen en hoe zij het allemaal aan moeten pakken als alleenstaande vader, maar als je met ze in gesprek gaat, dan zie je dat dat niet het geval is.”
“..Als vrouw is het zo gepiept.”
Hoe verliep de workshop? Wat vonden de mensen ervan?
“Oh dat is goed gegaan. Dat was super. Erg mooie verhalen. Één heer had zo 7 jaar gevochten om zijn kinderen te zien en voogdij te krijgen over zijn kinderen en die donderdag had hij gewonnen. En toen dacht ik bij mezelf ‘Wow, die man heeft gewoon 7 jaar lang gevochten. Als vrouw is het zo gepiept.’. Maar dat laat wel zien dat hij er gewoon wilt zijn voor zijn kinderen, dus dat vond ik een super mooi verhaal.
Er was ook een oudere heer die alleenstaande vader was in de jaren ‘80. En zeker toen in die tijd had je al die instanties en gemeenschappen helemaal niet. Hij moest toen roeien met de riemen die hij had. Dat vond ik ook echt een triest- maar vooral pijnlijk verhaal om te horen.
Ook was er een vader die verplicht geld moest geven aan de moeder (zijn ex) om zijn kind te kunnen zien, maar daar werd niks aan gedaan. Ook al had meneer meerdere keren de hand genomen met advocaten. Zijn zoon die nu volwassen is, wil dan ook niks met hem te maken hebben, omdat zoon zijn het vader kwalijk neemt. Dus dat verhaal werd dan van 1 kant verteld. En dat is natuurlijk ook super triest, want hij moest wel betalen en dan kon hij hem misschien af en toe aan de telefoon spreken, maar op het moment dat meneer zei “Dat werkt zo niet, ik wil ook vader kunnen zijn voor mijn kind,” zei mevrouw “Dan krijg je hem niet meer te zien.”.
Een kind heeft gewoon beide ouders nodig. En als jij als volwassene niet je woede, of wat je ook mag hebben aan de kant kan zetten in het belangen van je kind aan de kant kan zetten, dan zegt dat mij heel veel over jou. Want je hebt met z’n tweeën besloten een kind te nemen, en dan moet je er ook gewoon 100% voor inzetten en samen voor zorgen.”
Verschillende sprekers, waaronder Lucie Herraiz Cunningham, Frank Gouweleeuw en Brian van Leeuwen, deelden hun persoonlijke verhalen. Ook meerdere vaders vertelden over hun eigen ervaringen, al bleven hun namen om privacyredenen onbekend. De openheid van de aanwezigen zorgde voor herkenning, begrip en steun. En daar hadden de vaders zeker baat bij, want voor veel vaders was het een bijeenkomst waarin zij zich eindelijk voor een keer gezien ‘en gehoord voelden, wat ook één van de doelen waren van de workshop.
Ben jij ook een alleenstaande vader en zoek je een plek om je hart te luchten? Nieuwe vrienden die wél begrijpen wat jij hebt doorstaan? Zoek je steun? Of ben je gewoon benieuwd? Woon dan ook eens gezellig een van de workshops bij! Het is volledig gratis.
Aanmelden is eenvoudig en kan door een mailtje te sturen naar info@delftonthemove.online.
Voor eten en drinken word gezorgd, spreken mag, maar is uiteraard geen vereiste.
Aankomende workshops:
Zaterdag – 5 september 2026
Zaterdag – 7 november 2026
Inloop: 19:00 – 19.30 uur
Workshop: 19.30 – 21.00 uur
Napraten en borrelen: 21.00 – 22.00 uur
Locatie: Crommelinplein 1
Op 10 min. loopafstand vanaf station Delft